Jesteś w: Strona główna » Mój Profil » Zaplanowane wycieczki » Wycieczka
Mapa 242
Nadl. Elbląg: Szlak grodzisk
autor: Anka_Pikus    

 

Wycieczkę rozpoczynamy we wsi Łęcze, do której dotrzeć można z Elbląga kursowym busem. Jest to jedna z najciekawszych i wyjątkowo malowniczo położonych wsi Wysoczyzny. Zachowały się tu kościół z połowy XVIII w., nieliczne już chaty podcieniowe oraz skorupa wiatraka holenderskiego.

Idąc od przystanku w kierunku północno-zachodnim, dochodzimy do czerwonego szlaku pieszego, którym będziemy się poruszali do końca wędrówki. W las skręcamy przy tablicy oznaczającej koniec obszaru zabudowanego. Grodzisko położone jest ok. 1 km na północ od wsi Łęcze, pomiędzy dwoma stromymi jarami, do którego jedyne dojście prowadzi przez wąskie siodło. Miejsce to było doskonale ufortyfikowanym ośrodkiem władzy. Obok warowni istniała tu także osada. Przenikały tu trzy kultury: słowiańska, łużycka i wschodnio-pomorska z napływowa kulturą Bałtów. Słowianie stanowili tu enklawę wśród Prusów aż do XIII w., kiedy to zostali podbici przez Krzyżaków. Archeolodzy odnaleźli tu ceramikę, wisiorki brązowe, przęśliki oraz gładziki kamienne. Na szczycie fortyfikacji umieszczono głaz upamiętniający Roberta Dora, archeologa, założyciela Towarzystwa Starożytności, które na przełomie XIX i XX w. badało historię tych terenów.

Stąd szlakiem zagłębiamy się w labirynt Parowów Łęcza. Dochodzimy aż do drogi nr 503 w Suchaczu, niegdyś wsi letniskowej, aby po chwili wspinać się na wzgórza Wysoczyzny polno-leśnym krajobrazem z zapierającymi dech w piersiach otwarciami na Zalew Wiślany. Po przekroczeniu drogi asfaltowej Łęcze – Kadyny idziemy skrajem wąwozu rzeki Olszanki.
Zostawiając z prawej strony nieczynną kopalnię gliny, dochodzimy do następnego grodziska. Jest to Klasztorna Góra – pruskie grodzisko wyżynne pochodzące z okresu XI-XIII w., a w dolnej warstwie relikt systemu obronnego z wczesnej epoki żelaza. Z miejscem tym wiąże się legenda o księżniczce Kadynie. Obecnie zwiedzimy tu zespół klasztorny oo. Franciszkanów z XVIII w.

Wspinając się na wzgórze, nie sposób nie zauważyć drewnianej platformy widokowej, z której można podziwiać dolinę Ceglanego Potoku opadającą w stronę Zalewu Wiślanego. Nieopodal, przy Kaplicznej Górze odkryto cmentarzysko ciałopalne pochodzące z okresu wpływów rzymskich. Znaleziono tam groby, a w nich szkieletowe pochówki koni.

Z Klasztornej Góry schodzimy szlakiem przez Rezerwat „Kadyński Las”. Został on utworzony w celu zachowania fragmentu starego lasu bukowego, będącego w przeszłości elementem jednego z najpiękniejszych założeń parkowych w tej części Europy. Na jego skraju rośnie wspaniały, ponad 700-letni dąb Bażyńskiego. Dalej szlak biegnie przez Kadyny – wieś o bogatej historii, z pięknym barokowym pałacem i zachowanymi zabudowaniami folwarcznymi.

Kierując się czerwonym oznakowaniem, ponownie zagłębiamy się w las. Po drodze z pewnością zachwyci nas widok urokliwych zabudowań Białej Leśniczówki. Po ok.4,5 km od Kadyn docieramy do rzeki Stradanka, a tuż po jej przekroczeniu zobaczymy Grodzisko „Wały Tolkmita” – najlepiej zachowane grodzisko na terenie Wysoczyzny Elbląskiej. Stanowi pozostałość potężnego szerokiego na 140 m i długiego na 340 m grodu Prusów z wczesnego średniowiecza, a wcześniej osady kultury łużyckiej. Dobrze zachowane zostały tu wały i fosy otoczone urwiskami jarów rzeki Stradanki. Znaleziska archeologiczne dowodzą, że gród istniał tu już w okresie 800-400 lat p.n.e. Archeolodzy znaleźli tu dużą liczbę kości zwierząt hodowlanych, ceramikę, świadectwa odlewania metali, kowalstwa, obróbki kamienia i kości, żelazne sierpy i groty oszczepów. Żelazo wytapiano z rud darniowych w dymarkach z gliny. Grodzisko leży na terenie Rezerwatu Przyrody „Stradanka” powołanego celu zachowania unikatowego, niezwykłego krajobrazu doliny rzeki Stradanki z dobrze zachowanymi fragmentami naturalnych ekosystemów leśnych ze stanowiskami rzadkich roślin oraz zwierząt, w szczególności ptaków.

Będąc tu, nie sposób nie zwrócić uwagi na roślinność. Znajdziemy tu pióropusznika strusiego, wawrzynka wilczełyko, tojada dzióbatego, podkolana białego oraz zielonawego, kruszczyka szerokolistnego oraz sinego, gnieźnika leśnego oraz listerę jajowatą . Jest to ostatni cel naszej wycieczki. Stąd, podążając około 2-kiloemtrowym szlakiem w kierunku północno-zachodnim, docieramy do Tolkmicka, gdzie znajdziemy dogodny środek transportu do powrotu do Elbląga.
Trasa liczy ok.16 km i należy do wypraw wymagających, całodniowych. Minimalny czas samego przejścia to ok. 4 godz.

Tekst: Jarosław Mytych
Nadleśnictwo Elbląg


Obiekty do odwiedzenia

Pokój Gościnny
Kadyny
» czytaj więcej


Podziel się na:FacebookTwitterWykop
Copyright © 2008-2018 Centrum Informacyjne Lasów Państwowych
Projekt: Ideacto
Powered by WEB interface, Wykonanie: internet ART
Serwisy internetowe Lasów Państwowych wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję politykę prywatności
zamknij